Sibel Kırcadere Uslu

Küçük bir kızken, evcilik için hikayeler uydururdum. Oyuncak bebeklerimin karakterleri her oyunda değişirdi. İlkokulda, minik hikayeler yazmaya başlamıştım. Kaybolan defterlerde hepsi. Başka bir dünyada, sihirli bir kütüphanede, başka insanlara ait kayıp hikayelerin de olduğu bir rafta olabilirler şuan.

Hikaye yazma eylemini en az gerçekleştirdiğim dönem, lise ve üniversite yıllarımdır. Şiir konusunda uzmanlaşmaya çalıştığım zamanlardı.

Kızım Zehra Su doğduğunda, masallar uydurmaya başladım, kızımla büyüyen masallar. Uyku saatlerinde; periler ve tatlı, anne sözü dinleyen çocuklar hakkında. Çocuklar, yemeklerini bitirmezse dehşet şekilde kaybolan perilerin olduğu dünyalarda geçiyordu bazıları.

Küçük kızım Zeynep Ada ile de benzer masallar uydurmaya devam ettim uyku saatlerinde. Uyumadan önce tabletle oynayan çocuklar yüzünden nesli tükenen yeşil tırtılların yaşadığı dünyalar, rüya aleminde kırmızı balonları yakalamaya çalışan çocukların dünyalarına karışırdı bazen.

Özet olarak, çeşitli hikayeler, masallar, yazılar, şiirler yazmayı çok severim. Yeni yerler gezmeyi, yeni hikayeler okumayı da severim. Bazen resim çizerim bazen de kimsenin bir şeye benzetemediği objeler yaparım seramik hamurundan. Yelken de büyük bir tutkumdur. İlham çoğu zaman denizin ortasında beni bulur.

Suzan Orto, Kehanetteki Çocuk benim ilk hevesim.

1979 yılının bir sonbahar günü doğdum. Doğduğum, ilk-orta-lise ve üniversite hayatımın geçtiği Bursa şehrinde yaşıyorum, kızlarım Zehra Su, Zeynep Ada ve köpeklerim Harmoni, Luna ile birlikte…